گزاف نيست اگر حضرت معصومه(س) را «فاطمة ثاني» بدانيم، با شأن و شرافتي كه دارد، با پيوندي كه با شجرة طيّبة «اهل بيت» دارد،

با علم و فضيلت و كمالي كه در مكتبِ وحي آموخته است، با رحلتي در سنّ جواني، غريبانه و دور از وطن، در هفده سالگي كه به شوق ديدار برادرش حضرت رضا(ع)، راه «مدينه» تا «مرو» را پيش مي گيرد، امّا پيش از ديدن برادر، به ديدار خداي حيّ داور مي رود.

ه «ساوه» كه مي رسد، بيمار مي شود. مي پرسد: تا «قم» چه مقدار فاصله است؟ مي گويند: ده فرسخ، و مي خواهد تا او را به قم برسانند.

صفحه‌ها

پرسش و پاسخ

آخرین پیام های پاسخ داده شده:

مقالات