امروز روز سالروز شهادت  امير سپهبد علي صياد شيرازي
      اين قطعه ي ادبي تقديم به روح پرفتوح ايشان مي شود.

بايد «نفس» را زير پا گذاشت، تا قامتي بلند به دست آورد و اُفق هاي دوردست را ديد.

بايد «تن» را نردبان معراجِ «جان» ساخت. بايد «بدن» را چاشني حركت و پروازِ «روح» كرد.

آن كس كه «خود» را بخواهد، «خدا» را نخواهد طلبيد و هر كه نتواند از خود بگذرد، به خدا هم نخواهد رسيد.

آن كس كه به «زندگي» دلبسته باشد «شهادت طلب» نيست.

ياران حسينِ زمان در كربلاي ايران، «شهادت طلب» بودند.

شور و شوقشان، تجلّي عرفان ناب بود و جنگشان سرماية عزّت و سرچشمة كرامت.

بلند قامتاني بودند، آهنين اراده، كه به نماز سرخ جهاد، قامت مي بستند و به عشقِ سلامِ نهاييِ شهادت، قنوت سبز دعا مي گرفتند.

اسماعيل هاي با اخلاصي بودند كه در مِناي عشق، قرباني مي شدند و حَنجر بر خَنجرِ عشق مي سپردند.

نفسِ معطّرشان بويِ كربلا مي داد و رزمِ عظيمشان، يادآور بدر و اُحد بود.

اين فرهنگ، هنوز هم درخشان است و قابل تكثير.

 

گرامي مي داريم ياد و خاطره ي همه شهداي گلگون كفن طريق حق و حقيقت و امام شهيدان،

پير جماران حضرت روح الله الموسوي الخميني (ره)

 

افزودن دیدگاه جدید

Filtered HTML

  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • تگ‌های HTML مجاز: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

Plain text

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • نشانی صفحه‌ها وب و پست الکترونیک بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
CAPTCHA ی تصویری

برنامه های آینده:

    پرسش و پاسخ

    آخرین پیام های پاسخ داده شده:

    صفحه‌ها

    مقالات